December activiteiten

28 dec 2012 7 reacties

door lajdewinter inCultuur, Nieuws, Werk Tags:, , , , ,

Kerstfeest
Dit jaar heb ik geen kerst gevierd. Het voelde ook helemaal niet als Kerst dit jaar, dus naar mijn gevoel heb ik niks gemist. De bomen zijn hier hartstikke groen en ik was ook gewoon aan het werk. Ik heb nog wel even met mijn opa en oma geskypd voor dat zij met de hele familie naar het kerstdiner gingen.

Nieuwjaar
Aanstaande maandag, dinsdag en woensdag ben ik vrij. 1 januari is een officiele feestdag en ze hebben het weekend opgeschoven naar maandag en woensdag. Dus ik werk op zaterdag en zondag door, zodat ik zometeen extra dagen vrij heb. Dit is in heel China zo geregeld en iedereen vind het volkomen logisch. Op 18 januari heb ik mijn laatste werkdag, voordat ze in China hun Chinese nieuwjaar gaan vieren. Ik ben dan een maand vrij en hoef pas weer op 25 februari te beginnen! Klinkt echt onwijs veel, maar de rest van het jaar (op de zomer na) ben ik dus nooit vrij. Dus volgens mij heb ik net zoveel vrije dagen als een gemiddelde Nederlander?

Werk
De baan die ik hier heb, bevalt me nog steeds ontzettend goed. Ik heb leuke collega’s en krijg veel verantwoordelijkheid. Ik ben vooral geinteresseerd in internationale samenwerkingen en ik ontmoet hier veel internationale gasten. Als universiteit werken we samen met universiteiten in het buitenland en voor nieuwe samenwerking gaat er altijd een bezoek vooraf. Ik mag deze begeleiden en ook mee uit eten. Als alles goed gaat en handtekeningen gezet worden, waar het gezet moet worden, mag ik volgend semester zelfs naar het buitenland op kosten van de baas… het is dan natuurlijk geen vakantie, maar ik zie zo wel een stukje meer van de wereld!

Performance
Chinezen zijn gek op optreden. Ze zijn onwijs verlegen, maar de meesten kunnen vaak wel goed optreden. De een kan goed acteren, de ander goed zingen of zet makkelijk een dansje in elkaar. Gisteren was het tijd voor een kerst-optreden en ze hadden bedacht dat het wel heel leuk zou zijn als alle buitenlanders samen zouden optreden. Ik kreeg de verantwoordelijkheid om de performance te organiseren. Uiteindelijk hebben wij het liedje van Bruno Mars – Locked out of Heaven geplaybackt en gedanst. Het dansje was ontzettend simpel (4 verschillende pasjes). Wij waren de enige groep, die iets minder georganiseerd te werk ging en juist het publiek uitnodigde om mee te doen. Ik ben zelf niet zon podiumbeest, ik hou wel van opvallen en ben absoluut niet verlegen, maar daadwerkelijk iets organiseren op een podium en laten zien wat je talent is, hou ik niet zo van. Ik ben des te blijer dat het over is en de Chinezen vonden onze performance geweldig. We mogen de volgende keer weer meedoen…

“feest”dagen

23 dec 2012 6 reacties

door lajdewinter inNieuws, Werk Tags:, ,

kerst

In Nederland wens ik jullie hele fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar! Ik zal dit jaar geen kerst vieren, want daar doen ze hier in China niet aan. Ik ben dus op de verjaardag van Christus de hele dag aan het zwoegen alsof er niks gebeurd is. Ik heb een gast uit Indonesië voor mogelijke samenwerking, die rondgeleid moet worden. Dus gelukkig heb ik zelfs geen tijd voor Kerst dit jaar, anders had ik vast heimwee gehad.

Nieuwjaar
Maar wat misschien nog gekker is, ik ben vrij met Nieuwjaar. Op 31 december, 1 en 2 januari ben ik vrij. Heel China heeft dan officiële feestdag. Daar tegenover staat dan wel, dat we het weekend daarop het hele weekend door moeten werken. Wat het hele nut daarvan is weet ik ook niet, want dat betekend dat ik vanaf 3 januari bijna 10 dagen achter elkaar moet werken. Dan had ik liever doorgewerkt op Nieuwjaarsdag…

Bruiloft

18 dec 2012 10 reacties

door lajdewinter inCultuur, Nieuws Tags:, , ,

Met deze baan ga ik geregeld uit eten, maar een dag als vandaag heb ik nog nooit meegemaakt! Het begon al met de lunch en ik ben net thuis van een trouwerij. Als Nederlander wordt mij regelmatig alcohol aangeboden, omdat we toch een beetje bekend staan als goede drinkers, maar vandaag heb ik me toch een potje veel alcohol gedronken…

Lunch

Vandaag hadden we lunch met alle buitenlandse docenten en medewerkers. De vice-president en andere hoogbekleders waren er ook bij en het was een geweldige lunch. We kregen een cadeautje mee en er werd flink getoast. Aangezien ik de nieuwste buitenlandse medewerker ben, werd er extra op mij getoast en dat betekent dat je een glaasje wijn moet atten. (atten = in een keer opdrinken). De lunch die we kregen was in een Hunan restaurant. Hunan is een provincie in China dat bekend staat om het pittige eten. Ik kan totaal niet tegen pittig eten, maar je kan ook niet alles laten staan, want dat is onbeleefd. Ondanks de pittigheid, kon ik het eten toch best proeven en het was erg lekker! Ik voelde me wel een beetje duizelig aan het einde van de maaltijd en dat was niet omdat ik veel gegeten had, ik had juist weinig gegeten i.v.m de pittigheid!

Trouwerij

Tijdens de lunch werd ik door een collega gevraagd of ik mee wou naar een trouwerij die avond. Ik ga daar natuurlijk graag op in en ik heb mijn camera ingepakt. Gelukkig hielp mijn collega met de Chinese cultuur en gebruiken, zoals een envelopje met geld bij binnenkomst. Ze adviseerde me een bedrag en ik kreeg een rood envelopje aangereikt. De zaal was ontzettend mooi aangekleed met foto’s van het bruidspaar. In de zaal zaten ongeveer 200 mensen. De bruid heeft zich door de hele avond 3x verkleed en heeft verschrikkelijk mooie jurken gedragen.

Toasten

Gezien de bruid en bruidegom beiden bij de universiteit werken, waren veel collega’s aanwezig en alle Vice-Presidenten (5) en de President zelf. Mijn collega wou even gedag zeggen tegen de vice-Presidenten en ik ging natuurlijk ook even gedag zeggen. Ze waren aangenaam verbaasd van mijn aanwezigheid en direct werd een stoel aangewezen. Wij mochten aanschuiven aan de belangrijkste tafel van de trouwerij (op de tafel van de familie na). Ik voelde me ontzettend vereerd. Iedere vice-president bracht een toast op mij uit (weer atten) en zelfs de President kwam 3 keer langs om een toast uit te brengen op de internationale gast. Ondertussen werd het eten geserveerd en  ik heb bijna 2 uur lang aan een stuk door getoast. Ik heb op mijn beurt een toast uit gebracht op iedere vice-President persoonlijk. Gelukkig worden de wijnglazen niet zo vol geschonken als in Nederland, maar het was ook geen shotje. Op een gegeven moment zag ik dat mensen aan het shotten waren met thee, dus ik pakte ook gauw mijn thee glas erbij. Helaas… kennelijk is dat toch onrespectvol en ik werd erop gewezen door mijn collega dat ik toch echt moest toasten met mijn wijnglas.

Alcohol

De trouwerij duurde niet heel lang, na het eten ging iedereen naar huis en ik was best opgelucht, want een hele avond zo hard drinken als tijdens het eten had ik echt niet lang vol gehouden. Ik vroeg wel in de auto, waarom Chinezen zoveel toasten en drinken en ik kreeg daar een interessant antwoord op: iemand die veel alcohol drinkt, wordt zijn ware zelf. Als die persoon zich nog steeds gedraagt, vrijgevig, hartelijk en vriendelijk is, geeft dat de ware persoonlijkheid van iemand aan. Ik legde uit, als je in Nederland een zakendiner hebt en je wordt goed dronken, wordt dat vaak niet in dank afgenomen.

Toch begrijp ik hun insteek wel en ik vond het ontzettend interessant om deze avond mee te maken. Ik voel me ietwat aangeschoten terwijl ik dit verhaal schrijf, maar wel een hele ervaring rijker.

Verblijfsvergunning

Ik heb vandaag ook mijn verblijfsvergunning opgehaald! Hij is netjes in mijn paspoort geplakt en ik ben er helemaal trots op!

Gebruiken en gewoontes

16 dec 2012 6 reacties

door lajdewinter inCultuur, Nieuws Tags:, , , , ,

Dit bericht typ ik vanuit mijn kantoor, want  de elektriciteit in mijn appartement is uitgevallen. Om stroom en water te krijgen, moet je hier op de campus langs een loket, waar je elektriciteit en water van te voren koopt. Met een pasje zet je dit op je elektriciteitskasje in je appartement. Helaas wist ik niet dat de mijne alweer bijna op was en ik kan pas maandag weer langs het loket. Schulden kennen ze hier dus bijna niet, want alles moet van tevoren betaald worden. Ik heb een koelkast met vriezer, waar ik gelukkig alleen drinken en ijsjes in bewaar. De ijsjes heb ik gisteravond helaas op moeten eten en verder was het vooral vervelend dat ik in het donker zat. Gelukkig heb ik een sleutel van mijn kantoor, waar ik snel mijn laptop en telefoon kan opladen en dit bericht kan typen! Dit weekend ben ik dus niet/weinig op Skype.
Visite
Ik krijg visite! In Januari en Februari heb ik een “winter-vakantie”, i.v.m het Chinese nieuwjaar. Ik krijg dan visite uit Nederland! Mijn vader heeft deze week zijn visum aangevraagd en kan deze volgende week ophalen. Hij komt een weekje langs en heeft daarvoor een nieuw paspoort aangevraagd, vaccinatieprikken gehad en nu het visum ook voor elkaar is, komt hij binnenkort deze kant op. Deze week heeft ook vriendinnetje Imre een ticket geboekt, we gaan samen het Chinese Nieuwjaar vieren! Imre heeft een overstap in Chengdu en gezien ik Chengdu altijd al eens wou bezoeken, ga ik een week eerder naar Chengdu en vlieg ik in dezelfde vlucht naar Guangzhou. Ondanks dat ik me hier niet helemaal alleen voel, vind ik het wel ontzettend leuk om visite te krijgen! Met alle trots wil ik mijn nieuwe leefomgeving laten zien en toeristische dingen doen.
Witte bomen
Ik bedenk me ook net dat ik jullie nog niet heb verteld dat alle bomen in Guangzhou aan de onderkant wit geverfd worden. Het is een best mooi gezicht, geen enkele boomstronk wordt overgeslagen. De reden is mieren/termieten. Het is een spul dat op de bomen gesmeerd wordt, zodat de mieren/termieten ervan afblijven. Het stinkt verder niet, maar het ziet eruit als een flinke klus!
Verkeer
Het verkeer hier is daadwerkelijk bewonderingswaardig. Auto’s halen van alle kanten in, bumperkleven en sorteren overal voor. Vaak lijkt het ook als een auto wil oversteken, de chauffeur gewoon zijn ogen dicht doet en het kruispunt op rijdt naar plaats van bestemming. Iedereen ontwijkt en/of toetert, maar tot nu toe gaat het altijd nog goed. Ik heb wel mijn rijbewijs, maar ik zou het niet aandurven om hier het verkeer in te gaan. Ik heb zelfs verhalen gehoord, dat als Chinezen een buitenlander achter het stuur zien, ze er expres voor springen of aanrijden om ons verzekeringsgeld op te strijken. Het gebeurd niet alleen bij buitenlanders hoor, voor sommige arme Chinezen schijnt het een bron van inkomsten te zijn. Het is erg riskant, maar voor hen is het simpelweg overleven.

Hygiëne

Chinezen staan bekend om hun slechte hygiëne . Ik heb me daar flink om verbaasd, want ik moet zeggen, dat het me meevalt. Ze hebben wat rare gewoontes zoals boeren en scheten in het openbaar, maar heel vaak gebeurd dit niet. Het gebruiken van deodorant vinden ze ook maar wat vreemd. Tanden poetsen ze dagelijks, maar vaak voor het ontbijt i.p.v erna. Veel Chinezen hebben een slecht gebit, dit komt ook omdat een orthodontist ontzettend duur is, maar ook een tandarts is hier niet gebruikelijk. Maar elke keer als ik uit eten ga (gemiddeld 2x per week), krijgen we een bestekset en wordt er warm water of thee ingeschonken. Met dit water of thee, maak je eerst je stokjes schoon en ga je vervolgens je kommetje en beker wassen. Elke ochtend word ik wakker van geveeg, omdat hier de straten op campus met een handbezem worden schoongeveegd.
Toch begrijp ik nog steeds niet waarom ze het hurk-toilet schoner vinden dan een westers toilet, zoals wij gewend zijn. Ik heb een westers toilet in mijn huis en in het gebouw waar ik werk zit 1 westers toilet. Ik ben de enige die deze gebruikt. Ik ben erg blij dat ik niet in de gang werk, waar deze wc’s zitten, want elke middag na half 3 kan je de toiletten ruiken…

Miss. Independent

12 dec 2012 7 reacties

door lajdewinter inNieuws Tags:, ,

 

Ik heb het hier onwijs naar mijn zin! Ik geniet alle dagen, hou mezelf bezig of ik word bezig gehouden en geniet van het mooiere weer. We kunnen weer zonder jas naar buiten, want er staat bijna geen wind en het regent ook niet meer. Dit weekend heb ik zelfs geen jas mee genomen naar de stad, simpelweg omdat het echt lekker warm was.　

Op naar de stad

Ik ben zelfstandig naar de stad geweest en dat is best een opgave, want alle bussen zijn in het Chinees en ik zit ongeveer 50km vanaf het centrum. Ik moet ongeveer anderhalf uur tot 2 uur met de bus, waar ook een overstap in zit. Ik heb een vriendin een aantal kaartjes laten schrijven met namen van de stations waar ik uit moet stappen en gedetailleerde omschrijving welke bus ik moet nemen en ik kom vanzelf weer thuis. Zelfstandige jonge vrouw dat ik ben!　

Adoptie

Mijn Chinese vriendinnen en vrienden hier op campus zijn erg geïnteresseerd waar ik uithang in de weekenden en avonden en als ik nog geen plannen heb, grijpen ze die kans aan om me uit te nodigen om uit eten te gaan of iets anders te doen. Ik voel me hier helemaal geadopteerd en er wordt goed voor me gezorgd. Ook dit weekend toen ik in mn uppie naar de stad ging, boden ze aan om even met me mee te reizen voor de zekerheid. Normaal gesproken zou ik het benauwd vinden, maar het is ontzettend goed bedoeld en ik geniet er gewoon van. Ze laten me de lekkerste restaurants en de mooiste en vaak goedkope winkels zien en het is eigenlijk altijd erg gezellig.　

Zelfstandig

Toen ik de Chinezen op de campus vertelde dat ik dit weekend alleen naar de stad ben geweest, waren ze echt stuk voor stuk ontzettend verbaasd. Ze vroegen of ik het niet ontzettend eng vond en of het niet te gevaarlijk is om alleen te reizen. Zelfs mijn baas vroeg me hoe ik het heb gedaan. Ik ben wel trots op mezelf, maar zo bijzonder als zij het vinden, vind ik het nou ook weer niet. Toch heb ik deze week allemaal gesprekken over hoe zelfstandig Europeanen wel niet zijn en vergeleken met de Chinezen wij veel meer durven…　

Meeting the Dutch

Dit weekend ben ik dus wezen winkelen, maar heb ik ook eindelijk weer Nederlanders ontmoet. Bij het aanvragen van mijn visum, kwam ik een vrouw tegen die ook naar dezelfde stad als ik moest en na wat mailcontact hebben we zondag een leuke dag gehad. Ik noem haar “Mum” en ik heb haar dochter ook ontmoet die al 6 jaar in Guangzhou werkt en nu haar eigen bedrijf heeft. Ik heb de beurs bezocht waar haar dochter een expositie had en ik was vooral aangenaam verrast van de vele Nederlanders, waar ik eindelijk weer Nederlands mee kon praten! Einde van de dag heeft Mum ook heerlijk Hollandse soep voor me gemaakt, met runderbouillon en vol met groente. Hoe simpel soep ook lijkt, hier op de campus kan ik geen lekkere soep vinden.　

Gruwelmarkt

Daarna zijn Mum en ik naar een Chinese medicijnen markt geweest. Ontzettend gaaf om te zien, want de meest verschrikkelijke dingen verkopen ze daar. Denk maar aan gedroogde slang, kikker, zeepaardje, vliegen of kakkerlak, maar ook soorten boomstronk. Het rook er ook een beetje gek, maar ik vond het best lekker ruiken, maar kreeg er geen trek van. Ik heb vooral veel foto’s genomen en mijn ogen uitgekeken… WOW(staan morgen op de site!)

Verblijfsvergunning

Ik heb gisteren ook eindelijk mijn verblijfsvergunning aangevraagd en ik mag hem dinsdag ophalen. Het was best een gehaast, want ik moest eerst mijn gezondheidsverklaring ophalen, dat mocht alleen aan het einde van de middag en daarna kwamen we in de spits terecht en we moesten nog naar de andere kant van de stad om op tijd te zijn voor mijn verblijfsvergunning. Zoals ik al eerder heb gemeld, het is een best eind van de stad en ik ben gewoon een hele middag kwijt voor elk document dat ik nodig heb, simpelweg omdat het reizen zoveel tijd in beslag neemt. Ik was gelukkig net op tijd en na mij sloot het luik. Pfieuw!　

　

To do list: verblijfsvergunning

06 dec 2012 6 reacties

door lajdewinter inNieuws, Werk Tags:, , ,

Het visum dat ik heb gekregen voor mijn werk hier in China is een werkvisum. Dit werkvisum is enkel een entry-visum, dat maar 30 dagen geldig is na entry. Dat betekent, dat je het nodig hebt als je het land wilt binnenkomen om te werken, maar om daadwerkelijk te mogen blijven heb je een verblijfsvergunning nodig. Deze kan je niet in Nederland aanvragen, dat moet echt in China zelf. Met een verblijfsvergunning heb ik ook toestemming om China in– en uit te reizen, zo vaak als ik wil. Maar ik heb hem nog niet, want er komt flink wat werk aan te pas, voordat je een verblijfsvergunning kan aanvragen.

Kostbare stempels
Eerst iets over wat mij wel ontzettend opvalt, Chinezen zijn gek op stempels en handtekeningen. Elk papier dat aangeleverd en aangevraagd wordt, voor de aanvraag van een officieel document, zoals een verblijfsvergunning of visum, moet voorzien zijn van verschillende stempels en handtekeningen. Deze stempels en stempelkussens worden ook goed bewaard: iedere stempel heeft een mooi doosje en net stempelkussentje dat na het zetten van iedere stempel weer netjes opgeborgen wordt als een zeer kostbaar bezit. Elke keer als ik een papier krijg met stempel, voelt het ook kostbaarder dan zonder stempel, terwijl het voor mij eigenlijk echt niet uitmaakt of er wel of geen stempel op zit… ben ik automatisch heel trots op elk stempeltje en handtekening dat ik binnen krijg!

Bij aankomst op de universiteit werd ik geregistreerd als werknemer en daarvoor kreeg ik een papiertje mee met 4 vakjes. Ik moest daarmee langs verschillende loketjes, waar ik geregistreerd werd. Bij iedere registratie kreeg ik een stempeltje met handtekening. Deze stonden voor een medewerkerspasje, salaris-registratie etc. Uiteindelijk moest ik met dit papiertje weer terug naar de HR-department, waar ik vervolgens een stempel kreeg dat ik alle stempels had opgehaald. Eigenlijk een hele leuke bezigheid.


Registratie politiebureau
Gezien ik op de campus van de universiteit verblijf, moet ik mij registreren bij het politiebureau. Mijn collega had mij meegenomen naar het politiebureau, ik hoefde alleen maar te zitten en lachen, gezien ze daar alleen Chinees spreken. Ik moest aanwezig zijn, gezien het om mijn paspoort ging en af en toe moest ik een krabbeltje zetten, maar mijn collega deed de rest. Daarna krijg je een papiertje mee, met stempel en handtekening, wat je vooral niet kwijt moet raken, want deze heb je nodig voor het aanvragen van de overige documenten:

Foreign expert certificate
Oftewel een certificaat dat je een bachelor of hoger diploma hebt. Dit is een heel mooi boekje, met stempel en handtekening, wat je een week na aanvraag mag ophalen. Deze heb ik ook nodig voor mijn verblijfsvergunning. Ook hier nam mijn collega mij mee, ik moest enkel aanwezig zijn voor formaliteit.


Health certificate
In Nederland heb ik een bloedtest gehad, een hartfilmpje en röntgenfoto’s, maar deze zijn niet genoeg voor het Health certificate hier in China. Vandaag ben ik naar het ziekenhuis geweest, waar alle buitenlanders heen moeten voor een “examination”. Verschillende loketjes en nummertjes verder, mag je naar het ziekenhuis tegenover het aanvraagcentrum, waar allemaal hokjes met testjes zijn. Je moet alle hokjes af en bij elk hokje wordt een vakje op je formulier afgevinkt en gestempeld. Het gehele ziekenhuis was supernetjes, schoon en steriel. Er moest o.a. een nieuw hartfilmpje gemaakt worden, bloedtest, röntgenfotos van mijn borstkas, een echo van mijn buik, spatel op mijn tong, tanden, oren en neus werden goed bekeken en laatst 2 genoemde ook getest, temperatuur werd opgemeten, gewicht en lengte werd gecheckt en zelfs een urinetest. Geloof het of niet, maar binnen een uur was ik klaar. Alle hokjes staan naast elkaar en in elk hokje zit een dokter met een andere taak. Daarna krijg je een briefje mee, waarmee ik volgende week hopelijk een gestempeld en getekend Health Certificate kan ophalen.


Goede voorbereiding
Nu is het dus afwachten of ze nog iets interessants in mijn bloed of urine vinden. Als dat allemaal in orde is, krijg ik volgende week een health-certificate, met stempel en handtekening, waarmee ik mijn verblijfsvergunning kan aanvragen. Ik ben wel ontzettend blij met de universiteit waar ik werk, want alle documenten die ik nodig heb, worden tot in de puntjes voorbereid en ik hoef alleen in de auto te stappen en de chauffeur brengt me op de juiste plaats van bestemming. Ik geef de documenten af en alles wordt gedaan. Heerlijk als alles goed geregeld is.

foto’s

02 dec 2012 2 reacties

door lajdewinter inFotos en videos

 

Foto’s;

Er staan weer foto’s op van het weekendje Danxiashan.

Op pad met Chinese collega’s

02 dec 2012 14 reacties

door lajdewinter inNieuws, Reizen Tags:, , ,

Dit weekend ben ik mee geweest met een georganiseerd tripje van het werk. Omdat ik in het language department werk, mocht ik ook mee. Samen met alle Chinese collega’s (ik was de enige buitenlander) in een busje en rijden maar. In de bus werden volop spelletjes gespeeld en eten rond gedeeld. Elke verliezer van een spelletje moest een performance doen, wat resulteerde in flink wat gezang of moppentapperij. Ik verstond er weinig van, want het was helaas allemaal in het Chinees. Toch was het ontzettend grappig om te zien hoe verlegen de Chinezen normaal gesproken zijn en zo makkelijk voor een groep een (vaak vals) liedje zingen.

Danxiashan bergen beklimmen
Na een flinke rit (3/4 uur!) waren we eindelijk in de buurt van onze eerste bestemming: Danxiashan gebied. Waar ik eerst best wel tegen op zag, want ik hou niet zo van berg beklimmen. Maar wat is het een ontzettend mooi gebied! De ene berg na de andere, overal zijn tempeltjes en koepeltjes en alles ziet er ontzettend netjes uit. De lucht rook ontzettend schoon en gezien de winter hier nog niet echt is begonnen, was alles nog heel groen. Overal stond bamboe. Ik snapte eerst niet waar we helemaal heen liepen en klommen, maar kennelijk staat dit gebied ontzettend bekend om 2 specifieke rotsen: 1 in de vorm van het vrouwelijk geslachtsdeel en de andere… juist… in de vorm van het mannelijk geslachtsdeel. Op het moment dat je bij de rotsen aan komt, staan overal Chinese toeristen ze enthousiast fotograferen. haha!
Bidden voor een zoon
Bij de rots in de vorm van het mannelijk geslachtsdeel was er een heel platform gemaakt met een klein altaartje, waar mensen konden bidden. Gezien in China nog steeds de een-kinds-regel geld, hopen veel gezinnen op een zoon. Bij dit altaartje werd wierook gerookt en konden mensen bidden voor een zoon, of (wat vaker voorkwam) een kleinzoon. Ik geloof er allemaal niet in, maar vond het natuurlijk wel weer reuze interessant.
Superdeluxe hotel
Ik heb ook eindelijk weer ervaren hoe het is om op een zacht matras te slapen. Het was een mooi hotel en ik had samen met Garaya een kamer. Garaya ken ik al wat langer, ze heeft ons begeleid toen ik vorig jaar naar China kwam voor een studiereis en ik heb op mijn beurt weer Garaya begeleid toen ze in Nederland kwam voor een studiereis. Ik ben gelijk mijn bed in gedoken, verwarming aan, tv aangezet en lekker genoten van een relaxt avondje. Vooral de verwarming was een beste luxe, gezien het een best koude dag was met veel regen. Tijdens de lunch en het avondeten zaten we in luxe restaurants, zonder verwarming. Eten met de jas aan dus. Ik rekende daarom ook maar niet op een verwarming in de hotelkamer, maar dat hadden we wel en die hebben we flink opgestookt. HEERLIJK! Jammer dat we de volgende dag weer om 8 uur s’ochtends moesten uitchecken.
Aap-grot
Ik was het hele weekend in de waan dat we naar een apen-grot gingen. Maar kennelijk is er in de buurt van de Nan-Hua tempel een grot, waar overblijfselen van oermensen zijn gevonden. Ze bedoelden dus geen apen, maar oermensen. De grot mochten we bezoeken en het is best een gek idee, dat de grot echt ontzettend oud is en duizenden jaren terug onze voorouders leefden.
Nan-Hua tempel
Waar de meeste Christenen elke zondag een uurtje naar de kerk gaan, de Moslims 4x per dag een gebed doen, bidden de Chinezen in een boedistische tempel. Ik krijg er niet de indruk van dat ze het heel regelmatig doen, gezien er flink wat wierook gestookt wordt, alsof er iets goed gemaakt moet worden. Er staan in China veel tempels, maar lang niet iedereen woont in de buurt van een tempel. Dus op zich ook logisch. Deze tempel wordt onderhouden door monniken en er zijn verschillende altaartjes waar gebeden wordt. Vaak lopen de mensen van de een naar de andere, vanwege de verschillende goden die elk weer voor een ander soort voorspoed zorgt. Ik denk dat als je voor elke god zou willen bidden, je wel een middagje bezig bent. Bij elke altaar kan ook geoffert worden en overal ligt lekker eten. Op het moment dat ik rond liep in de tempel, was het lunchtijd, dus het zal jullie niet verbazen, dat ik best wat honger kreeg bij het aanzien van al het klaar gemaakte eten en fruit.
Gelukkig hadden wij daarna onze echte lunch in het bijgelegen restaurant en na de lunch zijn we weer op weg naar huis gegaan. Wat was het een gaaf weekend en wat is China mooi! Ik heb er echt van genoten en ik heb best leuke collega’s, ook al versta ik ze lang niet allemaal 😉