Mijn vorige blog ging over als er mij iets zou overkomen, maar het kan natuurlijk ook andersom. Deze week is iemand dierbaar heen gegaan. Ondanks dat het nooit leuk is, was de tijd (te vroeg) gekomen. Ik voel me ontzettend ver weg, dat ben ik ook. Ik ben fysiek niet aanwezig, maar ik ben in gedachten bij jullie.
Mijn bedlinnen zijn getekend door al mijn dierbaren op mijn afscheidsfeestje en het voelt nog bijzonderder om er deze dagen onder te slapen. Ik heb er erg veel respect voor hoe ik nog zo op de voet werd gevolgd en dat zal ik zeker niet vergeten.
Ontzettend veel sterkte voor de mensen thuis de komende dagen en de dagen daarna.
Linda de Winter 