“THUIS”

Ik heb dinsdag/woensdag een redelijk goede vlucht gehad. Eten was lekker en alles was weer op tijd. Maar helaas waren de stoelen in het vliegtuig een beetje kapot, die van mij kon bijvoorbeeld niet op slaapstand. Als ik probeerde te slapen, viel ik bijna voorover. Ik heb daarom vrijwel een hele nacht overgeslagen en ik kwam bekaf aan in Guangzhou op woensdag.

Jetlag
En inmiddels ben ik alweer een paar dagen in China. Ik kwam afgelopen woensdag aan en ik heb nog nooit zon erge jetlag gehad. Nu heb ik eigenlijk altijd veel geluk gehad met mijn jetlag’s, want ik heb er nooit echt veel last van gehad. Maar nu ging ik afgelopen woensdag 11 uur naar bed, gewoon normale bedtijd en ik werd 3 uur s’nachts klaar wakker wakker. Ik had echt zin om eruit te gaan, rondjes om de school te rennen of een leuk spelletje te spelen. Geen flauw idee waar dat vandaan kwam, want ik heb normaal gesproken veel moeite met opstaan? Toch maar geprobeerd weer te slapen, maar ik had veel te veel energie om nog in slaap te vallen, wat resulteerde in dat ik mij de volgende dag bij het middagdutje veel te diep in slaap viel.

Nederland was heel fijn!
Ik heb het wel geweldig naar mijn zin gehad in Nederland. Het was een weekje van rennen en vliegen en ik had zelfs afspraken staan voor ontbijt, maar ik heb vrijwel iedereen die ik wou zien, eventjes kunnen zien.

Drukke dagen in China
Gelijk de donderdag moest ik alweer aan de slag in China en de afgelopen dagen zijn dus ook meteen best hectisch verlopen. Werk oppakken en het opgestapelde werk wegwerken en ondertussen bijkomen van de jetlag. Vrijdag was het eindelijk weekend en in plaats van even mijn rust te pakken, heb ik de afleiding gezocht in de stad. Er is een website, waar alle buitenlanders in Guangzhou elkaar ontmoeten. Een soort van Facebook van Guangzhou dus eigenlijk. Via die website heb ik al flink wat mensen leren kennen en het is hier ook echt onwijs gezellig.

Chinees leren
Vandaag heb ik mijn eerste officiele Chinese les gehad, daarvoor had ik wel een tutor en probeerde mijn collega’s mij zoveel mogelijk te helpen. Toch merkte ik dat ik daar te weinig mee op schoot en daarom heb ik echte lessen met een docente hier op de campus geregeld. Vandaag de eerste les achter de rug en ik heb er vertrouwen in dat ik ooit Chinees zal kunnen!

Bijna thuis en bezorgde Chinezen

Ik heb het hier in China onwijs naar mijn zin, maar wat heb ik toch veel zin om naar Nederland te gaan! Al hoop ik wel dat het weer wat beter gaat worden, want ik hoor al horrorverhalen van ijs en sneeuw… Ik was toch echt van plan om dit jaar de winter over te slaan hoor!

Lekker weer in Guangzhou
Hier in Guangzhou is het weer stukken beter, al hebben we de afgelopen dagen regen gehad. Zelfs dan hoef ik geen jas aan en ik loop in mijn vrije tijd zelfs in korte (boven de knie!) rond. Het weer is hier erg vochtig, maar erg lekker. Ik vind het nog steeds raar dat het zwembad niet open is, maar inmiddels kan ik de warmte goed kwijt.

Ziekenhuis
Mede door de regen van de afgelopen dagen, worden veel mensen verkouden, daar lijken ze absoluut niet goed tegen te kunnen. Meteen worden lessen geannuleerd en moet er antibiotica komen. Jullie lezen het goed: hier in China is het heel normaal om antibiotica te halen voor een verkoudheid. Omdat een verkoudheid gewoon erg oncomfortabel is, pakken ze gelijk harde middelen om zich weer beter te voelen. De echte huisarts kennen ze niet, dus het zal in China wel erg druk zijn op de eerste hulp.

Voorbereidingen voor studiereis
In Mei gaat mijn school met 42 Chinese studenten naar Leeuwarden voor een studiereis, zoals de meesten van jullie wel weten. De voorbereidingen zijn in volle gang en ik als ik volgende week in Nederland ben, zal ik ook een aantal dingen voor het werk doen. Ik ga nu mee als docent/begeleider van de school en dat is toch best apart als je bedenkt dat ik 1,5 geleden hier zelf rond liep als student.

Opvoedingsverschil
Het leeftijdsverschil met de 42 studenten die ik begeleid in Mei is ook niet heel groot en een paar studenten zijn zelfs ouder dan ik. Toch ben ik hier docent/begeleider van het project en dat is een rol die mij heel goed af gaat. Ik merk dat Chinezen duidelijk anders opgevoed worden dan in Nederland. Waar ze hier erg beschermd worden, worden Nederlanders toch aardig los gelaten in hun jeugd en weten ze zichzelf snel en jong goed te redden. De Chinezen die mee gaan op studiereis in Mei, zullen zichzelf ook prima gaan redden, maar voor velen is dit wel de eerste keer “de wijde wereld” in. Aan mij de verantwoordelijkheid dat het goed komt!

50ste bericht!

Volgens de statistieken op mijn blog, is dit nu mijn 50ste bericht! Ik ben al een poosje aan het schrijven om alle geinteresseerden op de hoogte te houden. Mijn blog wordt goed gevolgd, want sinds kort zie ik ook dat er op mijn blog advertenties staan! Ik word er bijna verlegen van…

Inmiddels zit ik 4 maanden in China en het is me gelukt om nog minimaal 1x per week een verhaaltje online te zetten. Ik vind het leuk om te zien dat ik veel bezoekers heb en dat motiveert ook om meer te schrijven! Dus hierbij nog een update voor alle lieve en leuke volgers!


Vervuiling Guangzhou/Huadu

Zoals de meesten wel weten, woon ik op de campus van Guangzhou College. Deze campus ligt in een buitendistrict van Guangzhou. Guangzhou heeft bijna 13 miljoen inwoners (3 miljoen minder dan Nederland) en Huadu ligt echt aan het randje van Guangzhou. Elke keer als ik de stad in wil, moet ik ongeveer 2 uur reizen met de bus, om bij het dichtste metro station te komen. Het is het uiteindelijk allemaal waard, want ik woon veel liever op de campus, maar in de stad Guangzhou is meer sensatie (en kroegen) te vinden. Er zijn ook meer buitenlanders in de stad, maar in de stad merk ik wel duidelijk dat Guangzhou erg vervuild is. Zeker de afgelopen tijd is de lucht erg vochtig en dan krijg je het toch makkelijk benauwd. Lekker op de campus woon ik tussen de bergen en ietwat afgelegen, maar ik heb hier veel meer rust en schonere lucht!


Focus op gezondheid

Dat China last heeft van luchtvervuiling is algemeen bekend. Elke dag kan ik op het weerbericht zien hoe vervuild de lucht morgen zal zijn. Ik spreek nog steeds geen vloeiend Chinees, maar de plaatjes spreken voor zich. Chinezen willen onwijs gezond leven en bijna alles dat ze eten moet gezond zijn. Dat verklaard ook waarom veel Chinezen niet dik zijn. Iedereen lijkt zich druk te maken om de luchtvervuiling, want ze willen allemaal wel schone lucht. Aan de andere kant, de mensen die zich hierom druk maken, rijden rond in de meest vervuilende auto’s/trucks. Ze willen schone lucht, maar daadwerkelijk een duurdere en schonere auto kopen, lijkt niet in ze op te komen. Ik mag maar hopen dat er een paar slimmerikken tussen zitten die de omslag wel gaan maken in de toekomst!


Zwembad

Wat heb ik me toch een potje op zitten scheppen thuis over de zwembaden hier op campus. We hebben 2 zwembaden en het is nu ongeveer 20/25 graden overdag. De lucht is erg vochtig, dus ik kan niet wachten tot het zwembad open gaat om even goed af te koelen. Helaas kreeg ik vandaag de openingsdatum van het zwembad: 1 mei. De reden: omdat het dan pas zomer is. Het kan ze niet schelen dat het nu al echt zomers weer is en we best een lekkere duik kunnen gebruiken. Het is gewoon lente en dan hoor je niet te zwemmen. punt.


Chinese namen

Ja ik blijf grappige namen tegen komen… van de week heb ik een Mr. Wonderfull, Lover en Robocop. Terwijl de Chinezen nooit zo heel creatief over komen, komen ze wel met de meest geweldige Engelse namen!

Aftellen
Verder nog 9 dagen voor ik in het vliegtuig naar Nederland stap…

Nieuwjaars vakantie!

Rond het Chinese nieuwjaar heeft iedereen in China vakantie. Alle scholen en universiteiten hebben 5 weken vakantie en zo was ik vanaf 20 Januari tot 25 Februari vrij. Volgende week ga ik beginnen met het voorbereidende werk van de week erna. Ik heb mijn weken geweldig goed ingevuld met bezoek van papa en vriendin Imre. Imre is zojuist geland op Nederlandse bodem en ik heb vannacht alweer op campus geslapen. En wat voelt dat nu leeg…

Guangzhou
Nadat Imre en ik naar de Hot Spring waren geweest, hebben we nog een paar geweldige dagen in Guangzhou gehad. Vooral de straten bekijken en de kroeg in. Op 10 Februari zou het Chinese nieuwjaar los barsten, dus zijn we naar Hong Kong gegaan. Dichtbij mijn huis op campus, vertrekt er een bus direct naar Hong Kong en daar hebben we gebruik van gemaakt.

Hong Kong
De eerste dagen was het ontzettend wennen, gezien Hong Kong echt heel anders is dan Guangzhou. Het is duurder, (bijna net zo duur als in Nederland), veel drukker, mensen spreken een woord Engels en zijn gewend aan buitenlanders. Ik was redelijk gewend aan mijn VIP-status hier in China en dan is het in Hong Kong toch een beetje afkicken. Toch is het ook weer fijn om even echt je eigen gang te kunnen gaan en er zijn weinig mensen die op je letten.

Chinees Nieuwjaar
Dat wordt ontzettend groot gevierd in China! Wij waren toen in Hong Kong, dus wij hebben genoten van hele parades die door de stad gingen, leeuwen en drakendansen en… we hebben het grootste vuurwerkspektakel ter wereld gezien… Dat wordt ieder jaar in Hong Kong gehouden en we waren erbij! Het was echt onwijs druk, maar het scheelt dat vuurwerk de lucht in wordt geschoten en we konden zo over iedereen heen kijken.

Disneyland Hong Kong
JA! Ik en Imre waren nog nooit in Disneyland Parijs geweest, daarom deze kans maar aangepakt om toch naar Disneyland te gaan! We hadden ook nog eens het geluk dat het redelijk rustig was op de dag dat we gingen. We hebben ritjes in de achtbanen gemaakt en de hele dag gebleven tot het vuurwerk. De nacht ervoor kon ik amper slapen en ik stond het liefst om 7 uur voor de ingang van het park. Ik voelde me net een klein meisje. We hebben elke attractie kunnen doen die we wilden doen en we zijn op de foto geweest met kleine verklede prinsesjes. Echt te schattig!

Sightseeing
Naast dat we verschillende buurten van Hong Kong hebben bezocht, zijn we ook naar de Big Buddha geweest. Het grootste bronzen beeld van een zittende Buddha ter wereld. Met de kabelbaan naar boven en tussen de mooie bergen en naast een monniken tempel was daar het grote beeld. Het was echt heel indrukwekkend en naar afloop nog een klein vissersplaatsje bezocht, waar vroeger Chinese slaven aan land kwamen van Hong Kong en geruild werden voor Electronica. Erg bizar om te weten dat het nog geen 100 jaar geleden is. In contrast met de grote luxe gebouwen op Hong Kong Island, waren de huisjes in dit stadje op palen gebouwd en vielen sommige kozijnen uit het gebouw. Wat je daar in het stadje zag, was letterlijk een dak boven het hoofd, maar niet meer. Het gekke contrast met de stad werd nog eens gekker gemaakt, want tussen deze vervallen huizen, stonden ook luxe huizen, waar je de flat-screens vanaf de straat kon bekijken.

Afscheid
Gisteren de bus weer terug genomen naar Guangzhou. Ik moest helaas eerder vertrekken dan Imre, want een latere bus was er niet en Hong Kong is echt duur om te overnachten. Dan voel je je toch wel een beetje schuldig als je je vriendinnetje moet achterlaten, want het liefst had ik haar gewoon meegenomen of in haar koffer gekropen. Na een aantal weken rennen en vliegen, voelt het wel een beetje leeg en ik merk nu wel dat ik Nederland en iedereen in Nederland echt wel mis. Dan loop ik weer over de campus en dan realiseer ik me wel wat een bofkont ik ben, want het is hier ook wel erg geweldig… over anderhalve maand (eind Maart) kom ik weer thuis in Nederland voor een week en daar ga ik vanaf nu naar uitkijken!

Linda en papa Jan op excursie(2)

Gisteren vroeg op pad voor excursie naar Zhaoqing. We starten in de metro om 7 uur. En terwijl we nog onderweg waren en ruim op tijd, werden we al gebeld of we al wel klaar stonden, want de bus zou er over 10 minuten zijn. Wij begrepen niks van het Chinees en dachten meteen dat we te laat waren. Dus snel snel in de metro en hoeveel miljard Chinezen waren er ook alweer? Geloof dat we ze allemaal tegen zijn gekomen in de metro… We waren nog ruim op tijd voor het busje dat ons op zou pikken.
2 uren lang in een kleine mini-bus gereden naar plaats van bestemming. Onderweg hadden we last van turbulentie, ja dat hoort normaal gesproken in het vliegtuig, maar we hebben af en toe ons hoofd gestoten aan het plafond! We kwamen een aantal keren los uit de stoel en de chauffeur gaf nog extra gas bij. We werden naar een prachtige bestemming gebracht. Met de auto de berg op en langs alle tempeltjes geld achter laten voor extra geluk. De ene keer moet je het geld op een schildpad mikken, de andere keer in een hoge driepoot. Al met al leuke spelletjes en het extra geluk is mooi meegenomen. Nog een flink stuk gelopen langs allerlei watervallen en vijvertjes, ontzettend helder water en oude mensen die Tai Chi aan het beoefenen zijn. We komen helemaal tot rust in de stille natuur en krijgen nog een heerlijke lunch voorgeschoteld.
We zitten in een reisgroep van ongeveer 10 personen. Binnen de groep zitten ook een paar die graag Engels willen leren en er hun voordeel mee doen dat wij er bij horen. Daardoor wordt alles voor ons prettig naar het Engels vertaald en krijgen we goed mee wat de gids ons wil vertellen. Waar we ook heen lopen, er is altijd iemand uit de groep die even een oogje op de “buitenlanders” houdt. Het is een fijn gevoel, want je zal de groep maar kwijt raken en de gids in het Chinees niet kunnen bellen? Deze avond zijn we naar een mooi hotel gebracht en s’avonds was er een mooie watershow met fonteinen in de stad. Nooit geweten dat je zoveel kon met water. Hele wave’s en wokkels lieten de fonteinen zien en ons waterkanon kan daar zeker nog wat van leren!
We waren duidelijk de enige buitenlanders in de stad, gezien toen we lekker voor een biertje wilden gaan en we de kroeg in liepen, al het personeel in paraatheid werd gebracht en op een rij stond om onze bestelling op te nemen. Tapgebaren en drink gebaren blijken niet te werken, maar gelukkig kent iedereen: ‘HEINEKEN’ en alle personeelsleden hadden het meteen duidelijk. Daarna dacht papa een geweldig groot winkelcentrum te zien, maar Linda zei: wacht maar af… morgen zie je een veel grotere! En dit bleek ook het geval, uiteindelijk bijna 10x zo groot.
Goed hotel gehad en goed ontbeten met de groep. Het ontbijt bestond uit warme soep en andere warme gerechten. Nu een andere bus in als gisteren, veel krakkemikkiger en de roest was duidelijk zichtbaar (en bijna hoorbaar) bij de drempel van de bus. Uurtje rijden naar een ander groot park. Hier een hele hoge berg opgeklommen, allemaal cement trapjes van verschillende hoogtes en van verschillende hoekjes. We zijn helemaal naar de top geweest en keken zelfs over een hoog (40 verdiepingen) flat gebouw heen. Uitzicht op de mooie bergen van China en prachtig landschap. Halverwege de klim kwamen we bij een soort winkeltje waar je ijsjes en drinken kon kopen. Dit winkeltje had zulke grote vrieskasten dat we ons afvroegen hoe deze de berg op zijn gekomen. De klim daarvoor was al verschrikkelijk stijl en het is maar te hopen dat er niemand gewond is geraakt om ervoor te zorgen dat wij een ijsje konden eten halverwege de klim. Teruglopend de weg op de berg helemaal kwijt geraakt, want ondanks dat we een pad hebben gevolgd wat volledig met beton was gestort, waren er verschillende paadjes die naar de top liepen. Aan de andere kant van de berg uit gekomen. Gelukkig liep er een Chinees vrouwtje uit de groep met ons mee, dus we hoefden haar alleen maar te volgen om de groep weer terug te vinden.
Elke toeristische attractie in China is beoordeeld met sterren of met een aantal A’s. Je wilt toch weten waar je aan toe bent. Onze eerste berg was een AAAA-plek en de tweede berg had toch zeker 7 sterren. Dit bleek ook wel, want we genoten zeer van de eerste berg, maar toen we de berg vandaag zagen, leek het er helemaal niks meer bij.
We genieten van de dagen samen, we hebben geen haast en relaxen en praten lekker bij. We houden jullie op de hoogte met de dagen in Guangzhou!
Groeten Linda en papa Jan

Bericht van papa Jan(1)

Gisteren heb ik een uitstekende vlucht gehad, tot Cairo prettig bijgepraat met een projectontwikkelaar van windmolens. Moest op den duur een gordel om doen en toen pas merkten we dat we eigenlijk al in Cairo waren. Makkelijke overstap, wel veel controle en koffers van mede passagiers moesten open, maar ik mocht door en niks was loos. Daarna een boeing 777-300 dus groot vliegtuig, 3 stoelen op een rij en het rijk voor mijzelf. Het was een echte slaapvlucht, maar kon de slaap niet pakken. In 8 uur tijd 3 filmpjes kunnen kijken. Vraag niet waar ze over gingen, dat kon ik niet volgen, maar het beeld zag er mooi uit. Eindelijk in Guangzhou na een mega lange rij voordat je China in mocht, ik bij een paar potige Egyptenaren die uiteindelijk door moesten reizen, vrij brutaal in hun kielzog meegelopen en op het laatste moment, op tijd, de juiste balie gepakt om China in te gaan. Juist bij Chinezen lijkt de controle strenger, het paspoort wordt met de loep nagelezen en bij westerlingen is het snel klaar en doorlopen. Wanneer je daarna nog snel je koffer vindt dan tref je na lange tijd eindelijk je dochter aan. Waarna je elk gevoel van stoerigheid laat varen en jee wat doet me dat goed om zo onze Linda in de armen te kunnen sluiten. Ivy heeft ons helemaal begeleid en kreeg spontaan een dikke knuffel en kus. Dat blijkt achteraf niet helemaal Chinees, want een beetje afstand houden is wel gepast. Maar volgens Linda werd het wel in dank afgenomen en gewaardeerd.

Goed naar de campus gegaan, eerste confrontatie met het Chinese verkeer, het was goed dat het dag was, niet regende, want je kijkt je ogen uit. Sommige stukjes van de weg worden her-straat en de stenen die eruit zijn gehaald, worden opgestapeld en zijn tevens de markering om er even om heen te rijden of te fietsen. Vrij makkelijk wakker gebleven (was ook verstandig volgens Linda) en s’avonds uit eten met Vice President Li Huagang, van wie ik een visitekaartje kreeg, om vooral geholpen te worden, mocht ik ooit in moeilijkheden komen. Maar ook de director, collega’s en Ivy waren aanwezig. Mooie uitwisseling van cadeautjes. Ik kan een paar weken Chinees eten en Linda had gelukkig geregeld dat mijn koffer vol zat met hollandse Chocolade letters en dat bleek wel een heel bijzonder tegen presentje te zijn. Begrijp goed, dit was een super de luxe restaurant en dat was al zichtbaar op de eerste verdieping, maar de tweede verdieping zat ieder al in pak, maar wij zaten in een VIP-kamer op de derde verdieping. Uitstekend en lekker gegeten en veel kennis uitgewisseld. Ik heb nu echt het gevoel dat ieder die hier om tafel zat een soort tweede familie voor Linda is. Hierna zeer goed geslapen op het nieuwe slaapbankje van Linda en klaar voor de volgende dag.

Een ieder die er nog aan twijfelt of ik een beetje trots ben oftewel een beetje veel geniet, mag bij deze weten dat beide van toepassing zijn. Het is ongelooflijk hoe je hier aan de andere kant van de wereld meegenomen wordt door je dochter, die je een gedeelte van China laat zien, zoals het is.

Ze wijst me op de mooie fietsen, die wij allemaal classificeren als kinderfietsjes. En begrijp me goed, hier zitten echt volwassen Chinezen op. En de driewieler fietsen met mega grote bak vervoeren meer dan wij op een twee-ton-aanhanger. Vaak zit er nog een klein kind voorop het stuur. Vader trapt en vrouw achterop en daarachter nog eens de vracht! De busrit van 2 uur naar het centrum is een ware beproeving, maar geen Chinees die erover mauwt. Ze zitten droog, hoog, hobbelt alle kanten op. Soms kom je los uit je stoel, maar ze bedanken de chauffeur voor het brengen naar de plaats van bestemming.  De metro is net als een grote stad, goed uitkijken welk spoor je pakt, welk station je moet hebben en Linda neemt me gelukkig letterlijk aan de hand… en wat geniet ik daarvan. Zo zijn we naar het hotel gewandeld en onderwijl loop ik achterste voren om te kijken naar welke boot over de rivier langs komt, als je maar niet per ongeluk op de rijbaan gaat staan, want je bent je leven niet zeker.

We zijn bij een prachthotel aangekomen, mooie 2-persoonskamer, alles erop en eraan. www.east-asia-hotel.com vinden wij nu al een aanrader. Na aankomst, direct in de taxi gesprongen om een maatpak op maat te laten maken, maar uiteindelijk geeindigd bij de KFC (Kentucky Fried Chicken= Kip fast food). Op zijn Amerikaans gegeten en de vertering is ook meteen weer op orde. Het maatpak staat nu op het lijstje voor een andere dag en we maken ons nu klaar voor onze excursie:

De excursie naar Guilin is afgelast. Er waren kennelijk te weinig aanmeldingen en dat is 2 dagen voor vertrek afgemeld. Er was ook geen andere mogelijkheid meer om een andere reis naar Guilin/Yangshuo te boeken. Dat is ook wel weer een beetje Chinees, je krijgt gewoon je geld terug en je moet er maar niet over zeuren. Gelukkig heeft Linda haar collega direct een andere excursie geboekt, maar in plaats van 3 dagen, zijn we nu 2 dagen onderweg. Ons is mooie bergen beloofd, watervallen en boottochtjes, dus het wordt vast heel mooi. Nu lekker naar bed, want morgen vroeg!

groeten papa Jan de Winter

Als een chinees bij het consulaat..

Consulaat

Vorige week donderdag was ik uitgenodigd bij het Nederlands consulaat (of in ieder geval, voor de borrel bij een restaurant om de hoek). Ik voelde me het eerste uur net een Chinees. Wat veel “buitenlanders”! Ik zit hier alle dagen in een afgelegen gebied van Guangzhou, dus veel buitenlanders zie ik niet. Ik moest er echt even aan wennen om weer tussen allemaal lange mensen te staan. Het was een hele fijne avond en ik voelde me even weer zoals thuis. Ik heb flink visitekaartjes verzameld en hoop dat dit soort borrels zich vaker voor doen!

Buitenlanders in Guangzhou
Ondanks dat er niet veel buitenlanders in Guangzhou zitten, is het hier helaas niet de gewoonte om andere buitenlanders automatisch te groeten. Het schijnt dat dit een paar jaar terug wel anders was, maar inmiddels zitten er al zoveel buitenlanders in de stad (ik zie er af en toe heel zelden 1tje in de metro), dat veel andere buitenlanders te negeren. Elke keer als ik een buitenlander tegen kom op straat of in de metro, voel ik me net een Chinees, want ik kan mijn ogen er niet vanaf houden, ik ben gewoon ontzettend nieuwsgierig! Ik ben dus eigenlijk quasi aan het negeren en ik heb het idee dat andere buitenlanders hetzelfde doen, want het lijkt wel alsof ze me helemaal niet zien.

Verhuizen
Omdat Guangzhou College (waar ik werk) bezig is met het uitbreiden van het aantal buitenlandse docenten, worden er ook een 20tal appartementen klaar gemaakt om buitenlandse docenten in te laten wonen. Deze zijn dus, net als mijn huisje, volledig gemeubileerd en standaard allemaal hetzelfde. Het enige verschil met mijn huisje, is dat de meubels allemaal nieuw zijn, een westers matras en een zacht bankje hebben. Gezien een aantal van mijn meubels aan vervanging toe zijn (ze waren erg oud), heb ik gevraagd of ik mocht verhuizen. Ik ben vooral erg blij met het westerse matras, want ik merk dat ik me steeds meer begin te ergeren aan het matras waar ik nu op lig. Dat lijkt meer op een houten plank.

Aftellen
Volgende week begint de vakantie! Ik heb er onwijs veel zin in en dat zal ook de reden zijn dat ik vanaf volgende week ook tijdelijk minder zal schrijven. Voor de geinteresseerden, dit is mijn volle vakantie-agenda:

20 -26 januari: papa op visite
22-24 januari:  naar Guilin/Yangshuo met papa
28 jan – 2 februari: naar Chengdu in mn uppie (maar wel in een backpackers hostel)
2-15 februari: Vriendinnetje Imre op visite!
4-5 februari: naar de Hot-Spring met natuur-tour samen met Imre
9-15 februari: Hong-Kong!

Vanaf 15 februari heb ik nog geen plannen, maar ik hoor al geruchten dat ik dan weer moet werken… dus ben benieuwd!

koud

Ik zit dus op het werk met een dikke winterjas aan (ik heb een nieuwe gekocht) en zodra ik thuis kom, spring ik onder de douche om warm te worden en duik daarna mijn bed in om warm te blijven. Ik heb een verwarming te leen van mijn collega Emilie en ik heb een extra deken gekocht en dan is het best te doen. Maar dit weekend had ik nog geen verwarming of extra deken en toen kreeg ik best spierpijn van de kou. Hopelijk was dat de laatste keer!

Guilin/Yangshuo
Ik heb een reisje geboekt om samen met mijn vader te doen. Papa is hier maar een week, maar gezien Guangzhou maar 1 grote stad is, wil ik hem ook wel iets meer van China laten zien en dat wil ik zelf ook wel zien. Chinese reisorganisaties zijn erg goedkoop, voor max. 50 euro p.p. zit je 2 nachten in een hotel, vervoer, eten is geregeld en je hoeft alleen maar de gids te volgen en je ziet van alles. Deze reisorganisaties zijn eigenlijk alleen voor Chinezen, dus alle websites zijn in het Chinees, de gids is Chinees en voor het betalen bij de boeking moet je je Chinese identiteitskaart nummer opgeven. Ik kan geen Chinees en heb ook geen Chinees identiteitskaart nummer, dus daarom heeft collega Garaya alles voor me geregeld. Ik hoefde er alleen maar bij te zitten en toestemming te geven. Ze heeft gebeld met de reisorganisatie en zolang wij het niet erg vonden dat de gids geen Engels kon, mochten we mee!
Ik heb veel gehoord over Guilin en Yangshuo van vrienden van mijn ouders en ik heb er onwijs veel zin in.
Ik hoop dat ik ook zon mooie reis kan boeken als vriendin Imre er is, want dan zie ik zelf stukken meer van China en rondreizen met vrienden/familie is veel leuker dan alleen! Ik weet alleen nog niet waar ik heen kan, wat redelijk dicht bij Guangzhou ligt… maar ik laat me adviseren door mijn collega’s en vriendinnen en dan komt het vast wel goed!

Nederlanse borrel
Ik ben donderdag uitgenodigd op het Nederlands consulaat voor een Nederlandse Nieuwjaarsborrel. Ik mag dan eerder weg van het werk, omdat het werk zo ver vanaf de stad is. Ik heb er best wel zin in om meer Nederlanders te ontmoeten, want ondanks dat alle Chinezen die ik ken, ontzettend vriendelijk, gastvrij en behulpzaam zijn.. heb ik ook wel eens behoefte aan wat Nederlandse humor!

December activiteiten

Kerstfeest
Dit jaar heb ik geen kerst gevierd. Het voelde ook helemaal niet als Kerst dit jaar, dus naar mijn gevoel heb ik niks gemist. De bomen zijn hier hartstikke groen en ik was ook gewoon aan het werk. Ik heb nog wel even met mijn opa en oma geskypd voor dat zij met de hele familie naar het kerstdiner gingen.

Nieuwjaar
Aanstaande maandag, dinsdag en woensdag ben ik vrij. 1 januari is een officiele feestdag en ze hebben het weekend opgeschoven naar maandag en woensdag. Dus ik werk op zaterdag en zondag door, zodat ik zometeen extra dagen vrij heb. Dit is in heel China zo geregeld en iedereen vind het volkomen logisch. Op 18 januari heb ik mijn laatste werkdag, voordat ze in China hun Chinese nieuwjaar gaan vieren. Ik ben dan een maand vrij en hoef pas weer op 25 februari te beginnen! Klinkt echt onwijs veel, maar de rest van het jaar (op de zomer na) ben ik dus nooit vrij. Dus volgens mij heb ik net zoveel vrije dagen als een gemiddelde Nederlander?

Werk
De baan die ik hier heb, bevalt me nog steeds ontzettend goed. Ik heb leuke collega’s en krijg veel verantwoordelijkheid. Ik ben vooral geinteresseerd in internationale samenwerkingen en ik ontmoet hier veel internationale gasten. Als universiteit werken we samen met universiteiten in het buitenland en voor nieuwe samenwerking gaat er altijd een bezoek vooraf. Ik mag deze begeleiden en ook mee uit eten. Als alles goed gaat en handtekeningen gezet worden, waar het gezet moet worden, mag ik volgend semester zelfs naar het buitenland op kosten van de baas… het is dan natuurlijk geen vakantie, maar ik zie zo wel een stukje meer van de wereld!

Performance
Chinezen zijn gek op optreden. Ze zijn onwijs verlegen, maar de meesten kunnen vaak wel goed optreden. De een kan goed acteren, de ander goed zingen of zet makkelijk een dansje in elkaar. Gisteren was het tijd voor een kerst-optreden en ze hadden bedacht dat het wel heel leuk zou zijn als alle buitenlanders samen zouden optreden. Ik kreeg de verantwoordelijkheid om de performance te organiseren. Uiteindelijk hebben wij het liedje van Bruno Mars – Locked out of Heaven geplaybackt en gedanst. Het dansje was ontzettend simpel (4 verschillende pasjes). Wij waren de enige groep, die iets minder georganiseerd te werk ging en juist het publiek uitnodigde om mee te doen. Ik ben zelf niet zon podiumbeest, ik hou wel van opvallen en ben absoluut niet verlegen, maar daadwerkelijk iets organiseren op een podium en laten zien wat je talent is, hou ik niet zo van. Ik ben des te blijer dat het over is en de Chinezen vonden onze performance geweldig. We mogen de volgende keer weer meedoen…

Bruiloft

Met deze baan ga ik geregeld uit eten, maar een dag als vandaag heb ik nog nooit meegemaakt! Het begon al met de lunch en ik ben net thuis van een trouwerij. Als Nederlander wordt mij regelmatig alcohol aangeboden, omdat we toch een beetje bekend staan als goede drinkers, maar vandaag heb ik me toch een potje veel alcohol gedronken…

Lunch

Vandaag hadden we lunch met alle buitenlandse docenten en medewerkers. De vice-president en andere hoogbekleders waren er ook bij en het was een geweldige lunch. We kregen een cadeautje mee en er werd flink getoast. Aangezien ik de nieuwste buitenlandse medewerker ben, werd er extra op mij getoast en dat betekent dat je een glaasje wijn moet atten. (atten = in een keer opdrinken). De lunch die we kregen was in een Hunan restaurant. Hunan is een provincie in China dat bekend staat om het pittige eten. Ik kan totaal niet tegen pittig eten, maar je kan ook niet alles laten staan, want dat is onbeleefd. Ondanks de pittigheid, kon ik het eten toch best proeven en het was erg lekker! Ik voelde me wel een beetje duizelig aan het einde van de maaltijd en dat was niet omdat ik veel gegeten had, ik had juist weinig gegeten i.v.m de pittigheid!

Trouwerij

Tijdens de lunch werd ik door een collega gevraagd of ik mee wou naar een trouwerij die avond. Ik ga daar natuurlijk graag op in en ik heb mijn camera ingepakt. Gelukkig hielp mijn collega met de Chinese cultuur en gebruiken, zoals een envelopje met geld bij binnenkomst. Ze adviseerde me een bedrag en ik kreeg een rood envelopje aangereikt. De zaal was ontzettend mooi aangekleed met foto’s van het bruidspaar. In de zaal zaten ongeveer 200 mensen. De bruid heeft zich door de hele avond 3x verkleed en heeft verschrikkelijk mooie jurken gedragen.

Toasten

Gezien de bruid en bruidegom beiden bij de universiteit werken, waren veel collega’s aanwezig en alle Vice-Presidenten (5) en de President zelf. Mijn collega wou even gedag zeggen tegen de vice-Presidenten en ik ging natuurlijk ook even gedag zeggen. Ze waren aangenaam verbaasd van mijn aanwezigheid en direct werd een stoel aangewezen. Wij mochten aanschuiven aan de belangrijkste tafel van de trouwerij (op de tafel van de familie na). Ik voelde me ontzettend vereerd. Iedere vice-president bracht een toast op mij uit (weer atten) en zelfs de President kwam 3 keer langs om een toast uit te brengen op de internationale gast. Ondertussen werd het eten geserveerd en  ik heb bijna 2 uur lang aan een stuk door getoast. Ik heb op mijn beurt een toast uit gebracht op iedere vice-President persoonlijk. Gelukkig worden de wijnglazen niet zo vol geschonken als in Nederland, maar het was ook geen shotje. Op een gegeven moment zag ik dat mensen aan het shotten waren met thee, dus ik pakte ook gauw mijn thee glas erbij. Helaas… kennelijk is dat toch onrespectvol en ik werd erop gewezen door mijn collega dat ik toch echt moest toasten met mijn wijnglas.

Alcohol

De trouwerij duurde niet heel lang, na het eten ging iedereen naar huis en ik was best opgelucht, want een hele avond zo hard drinken als tijdens het eten had ik echt niet lang vol gehouden. Ik vroeg wel in de auto, waarom Chinezen zoveel toasten en drinken en ik kreeg daar een interessant antwoord op: iemand die veel alcohol drinkt, wordt zijn ware zelf. Als die persoon zich nog steeds gedraagt, vrijgevig, hartelijk en vriendelijk is, geeft dat de ware persoonlijkheid van iemand aan. Ik legde uit, als je in Nederland een zakendiner hebt en je wordt goed dronken, wordt dat vaak niet in dank afgenomen.

Toch begrijp ik hun insteek wel en ik vond het ontzettend interessant om deze avond mee te maken. Ik voel me ietwat aangeschoten terwijl ik dit verhaal schrijf, maar wel een hele ervaring rijker.

Verblijfsvergunning

Ik heb vandaag ook mijn verblijfsvergunning opgehaald! Hij is netjes in mijn paspoort geplakt en ik ben er helemaal trots op!

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items