Linda de Winter

Gisteren heb ik een uitstekende vlucht gehad, tot Cairo prettig bijgepraat met een projectontwikkelaar van windmolens. Moest op den duur een gordel om doen en toen pas merkten we dat we eigenlijk al in Cairo waren. Makkelijke overstap, wel veel controle en koffers van mede passagiers moesten open, maar ik mocht door en niks was loos. Daarna een boeing 777-300 dus groot vliegtuig, 3 stoelen op een rij en het rijk voor mijzelf. Het was een echte slaapvlucht, maar kon de slaap niet pakken. In 8 uur tijd 3 filmpjes kunnen kijken. Vraag niet waar ze over gingen, dat kon ik niet volgen, maar het beeld zag er mooi uit. Eindelijk in Guangzhou na een mega lange rij voordat je China in mocht, ik bij een paar potige Egyptenaren die uiteindelijk door moesten reizen, vrij brutaal in hun kielzog meegelopen en op het laatste moment, op tijd, de juiste balie gepakt om China in te gaan. Juist bij Chinezen lijkt de controle strenger, het paspoort wordt met de loep nagelezen en bij westerlingen is het snel klaar en doorlopen. Wanneer je daarna nog snel je koffer vindt dan tref je na lange tijd eindelijk je dochter aan. Waarna je elk gevoel van stoerigheid laat varen en jee wat doet me dat goed om zo onze Linda in de armen te kunnen sluiten. Ivy heeft ons helemaal begeleid en kreeg spontaan een dikke knuffel en kus. Dat blijkt achteraf niet helemaal Chinees, want een beetje afstand houden is wel gepast. Maar volgens Linda werd het wel in dank afgenomen en gewaardeerd.

Goed naar de campus gegaan, eerste confrontatie met het Chinese verkeer, het was goed dat het dag was, niet regende, want je kijkt je ogen uit. Sommige stukjes van de weg worden her-straat en de stenen die eruit zijn gehaald, worden opgestapeld en zijn tevens de markering om er even om heen te rijden of te fietsen. Vrij makkelijk wakker gebleven (was ook verstandig volgens Linda) en s’avonds uit eten met Vice President Li Huagang, van wie ik een visitekaartje kreeg, om vooral geholpen te worden, mocht ik ooit in moeilijkheden komen. Maar ook de director, collega’s en Ivy waren aanwezig. Mooie uitwisseling van cadeautjes. Ik kan een paar weken Chinees eten en Linda had gelukkig geregeld dat mijn koffer vol zat met hollandse Chocolade letters en dat bleek wel een heel bijzonder tegen presentje te zijn. Begrijp goed, dit was een super de luxe restaurant en dat was al zichtbaar op de eerste verdieping, maar de tweede verdieping zat ieder al in pak, maar wij zaten in een VIP-kamer op de derde verdieping. Uitstekend en lekker gegeten en veel kennis uitgewisseld. Ik heb nu echt het gevoel dat ieder die hier om tafel zat een soort tweede familie voor Linda is. Hierna zeer goed geslapen op het nieuwe slaapbankje van Linda en klaar voor de volgende dag.

Een ieder die er nog aan twijfelt of ik een beetje trots ben oftewel een beetje veel geniet, mag bij deze weten dat beide van toepassing zijn. Het is ongelooflijk hoe je hier aan de andere kant van de wereld meegenomen wordt door je dochter, die je een gedeelte van China laat zien, zoals het is.

Ze wijst me op de mooie fietsen, die wij allemaal classificeren als kinderfietsjes. En begrijp me goed, hier zitten echt volwassen Chinezen op. En de driewieler fietsen met mega grote bak vervoeren meer dan wij op een twee-ton-aanhanger. Vaak zit er nog een klein kind voorop het stuur. Vader trapt en vrouw achterop en daarachter nog eens de vracht! De busrit van 2 uur naar het centrum is een ware beproeving, maar geen Chinees die erover mauwt. Ze zitten droog, hoog, hobbelt alle kanten op. Soms kom je los uit je stoel, maar ze bedanken de chauffeur voor het brengen naar de plaats van bestemming.  De metro is net als een grote stad, goed uitkijken welk spoor je pakt, welk station je moet hebben en Linda neemt me gelukkig letterlijk aan de hand… en wat geniet ik daarvan. Zo zijn we naar het hotel gewandeld en onderwijl loop ik achterste voren om te kijken naar welke boot over de rivier langs komt, als je maar niet per ongeluk op de rijbaan gaat staan, want je bent je leven niet zeker.

We zijn bij een prachthotel aangekomen, mooie 2-persoonskamer, alles erop en eraan. www.east-asia-hotel.com vinden wij nu al een aanrader. Na aankomst, direct in de taxi gesprongen om een maatpak op maat te laten maken, maar uiteindelijk geeindigd bij de KFC (Kentucky Fried Chicken= Kip fast food). Op zijn Amerikaans gegeten en de vertering is ook meteen weer op orde. Het maatpak staat nu op het lijstje voor een andere dag en we maken ons nu klaar voor onze excursie:

De excursie naar Guilin is afgelast. Er waren kennelijk te weinig aanmeldingen en dat is 2 dagen voor vertrek afgemeld. Er was ook geen andere mogelijkheid meer om een andere reis naar Guilin/Yangshuo te boeken. Dat is ook wel weer een beetje Chinees, je krijgt gewoon je geld terug en je moet er maar niet over zeuren. Gelukkig heeft Linda haar collega direct een andere excursie geboekt, maar in plaats van 3 dagen, zijn we nu 2 dagen onderweg. Ons is mooie bergen beloofd, watervallen en boottochtjes, dus het wordt vast heel mooi. Nu lekker naar bed, want morgen vroeg!

groeten papa Jan de Winter